Tag: kino

Krzyk i ptaki

Opublikowano 28 Cze 2010 w kategorii Horrory

31Krzyk i jest przerażająca jak maska Michaela Myersa z Halloween. Krzyk jest kultowym filmem wyreżyserowanym przez Wes Cravena w 1996 roku. Zalicza się go do kina grozy. Wcześniej reżyser pracował nad częściami Koszmaru z ulicy Wiązów, gdzie jak w Krzyku osobiście zagrał woźnego. Początkowo film miał się nazywać Straszny film, ale porzucono ten pomysł na rzecz dzieła malarza Edvarda Muncha. Mamy jeszcze dwie części Krzyku, tzw. sequele, a także parodię filmu, którą dokonał Keenen Ivory Wayans w komedii zatytułowanej właśnie Straszny film. Akcja filmu zaczyna się od zabójstwa Casey i Steve’a przez, tzw. Ghostface. Kolejną jego ofiarą ma być Sidney, której matka zginęła z rąk mordercy rok wcześniej. Razem z bohaterami uciekamy przed mordercą, a zarazem staramy się odgadnąć, kim jest zabójca. Odpowiedź dostajemy dopiero na końcu horroru. Głównymi bohaterami są: Sidney Prescott – Neve Campbell, szeryf Dwight ‚Dewey’ Riley – David Arquette, Gale Weathers – Courteney Cox, Stuart ‚Stu’ Macher – Matthew Lillard, Casey Becker – Drew Barrymore, Tatum Riley – Rose McGowan. Ptaki wyreżyserował geniusz kina grozy – Alfred Hitchcock w 1963 roku. Motywy w filmie zostały zaczerpnięte z opowiadania Daphne du Maurier o tej samej nazwie, co horror. Ptaki zostały nominowane do Oscara, a odtwórczyni głównej roli Melanie Daniels – Tippi Hedren dostała Złoty Glob w 1964 roku. Akcja filmu zaczyna się od rozmowy Melanie z prawnikiem Mitchem Brannerem w sklepie zoologicznym, gdzie kupuje papużki nierozłączki. Bohaterka zawozi prezent Brennerowi do nadmorskiego miasteczka Bodega Bay. Początkiem dziwnych wydarzeń jest zaatakowanie Melanie przez mewę. Te sporadyczne przypadki doprowadzają do inwazji ptaków na ludzi. Ginie mnóstwo osób, ludzie muszą walczyć o życie, w miasteczku wybucha panika. Wraz z tragedią obserwujemy rodzące się uczucie między Mitchem a Melanie. W filmie mogliśmy zobaczyć Roda Taylora, Jessice Tandy, Suzanne Pleshette, Veronice Cartwright, Ethel Griffies, Charlesa McGrawa, Rutha McDevitta oraz Darlene Conley.

:, , , , , , , ,

Zakochany bez pamięci

Opublikowano 25 Cze 2010 w kategorii Romantyczne

23Każdy związek napotyka trudności wynikające z różnicy charakterów. Tak właśnie było też w przypadku Joela i Clemetine. Tak jak zazwyczaj to bywa, tak i oni zaczynali się coraz częściej kłócić, co wynikało z braku porozumienia, braku wolnej przestrzeni dla siebie. Na początku były to zwyczajne delikatne kłótnie, które kończyły się dość szybko, jednak i tak w ich trakcie zdążyło się powiedzieć wiele przykrych rzeczy, które będą bolały jeszcze długo po jej zakończeniu. Pewnego dnia Clementine przyjeżdża podpita do domu, zadrapała wcześniej samochód Joela. Zaczyna się z niego nabijać, a on wytyka jej, że zachowuje się jak pierwsza lepsza prostytutka. Ta bierze swoje rzeczy i wychodzi z domu. Joel początkowo chce ją odwieźć do domu, ale ta się nie zgadza i wychodzi. Joel kilka dni później chce się z nią pogodzić, ale nie wie, że Clementine pod wpływem impulsu skorzystała z usługi pewnej firmy, która zajmuje się nietypowymi zleceniami. Kiedy Joeal kupuje jej wisiorek i idzie jej go dać, widzi, że całuje się z jakimś młodym chłopakiem, którego nigdy wcześniej nie widział na oczy, a ona zachowuje się tak, jakby nie znała go w ogóle. Idzie do swoich przyjaciół i wylewa wszystkie gorzkie żale. Oni widząc jak cierpi, mówią mu, że wiedzą, dlaczego ona się tak nie zachowuje. Joel trafia do firmy o nazwie Lacuna. Jest to nietypowa firma,która zajmuje się jeszcze bardziej nietypowymi zleceniami. Joel dowiaduje się, że tutaj Clementine poddała się pewnej operacji, polegającej na usuwaniu przykrych wspomnień. I oczywiście usunęła Joela, wszystko cokolwiek się z nim jej kojarzyło. Joel spotyka się z głównym doktorem, który tłumaczy mu, że nie może pokazywać akt, ponieważ są poufne, ale może go zapewnić, że taka operacja jest jak najbardziej wykonalna, a Clementine się jej poddała, ponieważ nie czuła się szczęśliwa w tym związku i postanowiła iść dalej. Oni jej to tylko umożliwili. Joel jest w ogromnej rozterce, nie wie, co ze sobą zrobić, zastanawia się, kombinuje, główkuje. Aż w końcu poddaje się impulsowi, który nakazywał mu zrobić to, co Clementine, czyli poddać się operacji usuwania wspomnień. To dość drastyczna decyzja, podjęta pod wpływem emocji rozpaczy, ale Joel się tego trzyma. Idzie do Lacuny, przedziera się przez kolejkę i nakazuje doktorowi zająć się tym od razu. Doktor postanawia zrobić pewien wyjątek – z tego względu, że Joel dowiedział się o firmie w tak przykry sposób, chce obsłużyć go w trybie natychmiastowym. Każda para ma swoją kolekcję wspomnień. Tak i Joel i Clementine mieli, a teraz Joel musiał zebrać wszystkie do kupy i zanieść do Lacuny. Były to wspomnienia przywiązane do wszelkiego rodzaju przedmiotów. Do wszystkiego. Chodziło o wspólnie kupione płyty CD, książki, pisany pamiętnik szczególnie. W skrócie, wszystko, co w jakikolwiek sposób wiązało się z Clementine. Uzbierał tego dwa duże worki, które od razu, bez zbędnego czekania, zaniósł do Lacuny. Tam inżynierowie od razu się nim zajęli. Sporządzili najpierw mapę jego wspomnień, pokazując po kolei każdy przedmiot, a Joel musiał im przypisać jakąś wartość. Procedura szła bardzo szybko i bez problemu, co zostało od razu pochwalone przez pracowników Lacuny. Kiedy zabrano mu wszystkie przedmioty, wyjaśniono, na czym będzie polegała dalsza procedura. Mianowicie, Joel musi iść do domu, położyć się w nowej piżdżamie, która nie będzie się kojarzyła z absolutnie nikim. A kiedy zaśnie i połknie specjalną tabletkę, inżynierowie dokończą pracę. Do przyjaciół Joela zostanie wysłane ogłoszenie o jego kroku, więc będzie proszone, by nie wspominać o Clementine w jego obecności. Joel wchodzi do domu, witając się z sąsiadem na korytarzu i po raz ostatni zastanawia się, czy to dobry krok.

:, , , , , , ,

Stanley Kubrick i Ron Howard

Opublikowano 07 Kwi 2010 w kategorii Reżyserzy

Stanley Kubrick zmarł przed dziesięcioma laty w wieku lat siedemdziesięciu jeden. Pochodził z Nowego Jorku. Chodząc do szkoły, niespecjalnie był zainteresowany nauka i raczej się do niej nie przykładał. Już wtedy fascynowała go fotografia. Jako siedemnastoletni chłopak zaczął pracować w charakterze fotografa dla czasopisma „Look”. Uskuteczniał wówczas rozliczne podróże, mnóstwo czytał, podjął także studia na Columbia University. Jako filmowy reżyser zadebiutował w latach pięćdziesiątych. Nie posiadał zbyt bogatej filmografii. Spośród najbardziej znanych jego obrazów wymienić można takie tytuły jak chociażby „Spartakus”, „Odyseja kosmiczna 2001”, „Lśnienie” czy też „Oczy szeroko zamknięte” (był to ostatni jego film, którego premiery już nie doczekał). Jako reżyser oraz scenarzysta posiadał na swoim koncie kilka nominacji do Oscara. W życiu prywatnym Stanley Kubrick był trzykrotnie żonaty. Ron Howard to jeden z najbardziej znanych i najlepszych żyjących współcześnie reżyserów rodem ze Stanów Zjednoczonych. Pochodzi z miejscowości Duncan, gdzie przyszedł na świat pięćdziesiąt pięć lat temu. Jego rodzice byli aktorami. Przed kamerami występował już jako kilkunastomiesięczne dziecko. Generalnie rzecz biorąc, ma na swoim koncie kilka aktorskich dokonań, jednakże to nie granie go fascynowało. Zdecydowanie lepiej czuł się w roli reżysera. Przełomem w jego reżyserskiej karierze był film sprzed trzydziestu dwóch lat zatytułowany „Grand Theft Auto”. Oprócz tego nakręcił między innymi takie obrazy jak „Willow”, „Za horyzontem”, „Apollo 13”, „Piękny umysł” „Frost/Nixon” oraz „Kod Da Vinci”. „Piękny umysł” przyniósł mu Oscara za reżyserię, natomiast „Frost/Nixon” – nominację do tej statuetki. Jest współwłaścicielem jednej z najbardziej liczących się w Hollywood wytwórni Imagine Films.

:, , , , , ,

Miłość w Zakochany bez pamięci

Opublikowano 21 Gru 2009 w kategorii Romantyczne

33Joel zasypia i zaczyna się ostateczna procedura operacji usuwania wspomnień. Inżynierowie siedzą w jego mieszkaniu i montują cały komputerowy sprzęt. Trochę to trwa, napotykają jakieś komplikacje, ale udaje im się. Rozmawiają o jego mieszkaniu, bezczelnie nabijają się z jego aranżacji i samego właściciela. Joel w głowie widzi co się dzieje, jest świadkiem zaniku swoich wspomnień, w dodatku może uczestniczyć podczas procesu usuwania w pełni interaktywnie – to znaczy może rozmawiać z osobami występującymi w tych wspomnieniach. Usuwane zostaje każde wspomnienie, od końca, od początku ostatniej kłótni wstecz. Joeal początkowo jest bardzo zadowolony z tego, ponieważ większość tych wspomnień to upokorzenia i przykrości, jakie gotowała mu Clementine. Jest wspomnienie ostatniej kłótni, niedawnego sporu z powodu dziecka – Clementine chciała, a Joel niespecjalnie – czy z włosów, jakie Joel zostawia na mydle. Wszystkie wspomnienia są bardzo gorzkie i niemiłe. Jednak w pewnym momencie program usuwający zabiera się za wspomnienia z początkowego okresu ich związku. Zostało jeszcze kilka wspomnień i koniec operacji. Z tym że nastąpił pewien problem. Joel przeżywa ponownie przyjemne chwile z Clementine, wśród nich jest takie, kiedy stwierdza, że nic mu więcej do życia już nie jest potrzebne. Czuje się absolutnie zmęczony i zadowolony. Wtedy postanawia, że nie chce wcale usunąć tych wspomnień i zauważa, jak głupio postąpił. Rozpoczyna wraz z Clementine schować ją w innym wspomnieniu, ciąga ją po zakamarkach swojego mózgu, to tu, to tam. Wszędzie, gdzie tylko znajdują się wspomnienia nieleżące na wcześniej wytyczonej mapie. Początkowo się udaje, Joel chowa Clementine we wspomnieniach z dzieciństwa, kiedy uczył się jeździć na rowerze, kiedy miał jeszcze dwa-trzy latka. Inżynierowie orientują się, że coś jest nie tak i naprowadzają program na odpowiednie bodźce. Wspomnienia z Clementine cały czas są usuwana, a Joel ma coraz mniej możliwości ich ukrycia. Próbuje też schować Clem w upokarzającym wspomnieniu, ale i to nie zdaje sprawdzianu. Zostało im jedno jedyne wspólne wspomnienie. Joel wie, że nic już z tym nie zrobi i po prostu się nim cieszy. Jest bardzo szczęśliwy, ale w końcu wszystko się rozpada, zostaje tylko czarna pustka. Joel nie pamięta w ogóle Clemenitne.

:, , , , , , ,