Tag: film

Zakochany bez pamięci

Opublikowano 25 Cze 2010 w kategorii Romantyczne

23Każdy związek napotyka trudności wynikające z różnicy charakterów. Tak właśnie było też w przypadku Joela i Clemetine. Tak jak zazwyczaj to bywa, tak i oni zaczynali się coraz częściej kłócić, co wynikało z braku porozumienia, braku wolnej przestrzeni dla siebie. Na początku były to zwyczajne delikatne kłótnie, które kończyły się dość szybko, jednak i tak w ich trakcie zdążyło się powiedzieć wiele przykrych rzeczy, które będą bolały jeszcze długo po jej zakończeniu. Pewnego dnia Clementine przyjeżdża podpita do domu, zadrapała wcześniej samochód Joela. Zaczyna się z niego nabijać, a on wytyka jej, że zachowuje się jak pierwsza lepsza prostytutka. Ta bierze swoje rzeczy i wychodzi z domu. Joel początkowo chce ją odwieźć do domu, ale ta się nie zgadza i wychodzi. Joel kilka dni później chce się z nią pogodzić, ale nie wie, że Clementine pod wpływem impulsu skorzystała z usługi pewnej firmy, która zajmuje się nietypowymi zleceniami. Kiedy Joeal kupuje jej wisiorek i idzie jej go dać, widzi, że całuje się z jakimś młodym chłopakiem, którego nigdy wcześniej nie widział na oczy, a ona zachowuje się tak, jakby nie znała go w ogóle. Idzie do swoich przyjaciół i wylewa wszystkie gorzkie żale. Oni widząc jak cierpi, mówią mu, że wiedzą, dlaczego ona się tak nie zachowuje. Joel trafia do firmy o nazwie Lacuna. Jest to nietypowa firma,która zajmuje się jeszcze bardziej nietypowymi zleceniami. Joel dowiaduje się, że tutaj Clementine poddała się pewnej operacji, polegającej na usuwaniu przykrych wspomnień. I oczywiście usunęła Joela, wszystko cokolwiek się z nim jej kojarzyło. Joel spotyka się z głównym doktorem, który tłumaczy mu, że nie może pokazywać akt, ponieważ są poufne, ale może go zapewnić, że taka operacja jest jak najbardziej wykonalna, a Clementine się jej poddała, ponieważ nie czuła się szczęśliwa w tym związku i postanowiła iść dalej. Oni jej to tylko umożliwili. Joel jest w ogromnej rozterce, nie wie, co ze sobą zrobić, zastanawia się, kombinuje, główkuje. Aż w końcu poddaje się impulsowi, który nakazywał mu zrobić to, co Clementine, czyli poddać się operacji usuwania wspomnień. To dość drastyczna decyzja, podjęta pod wpływem emocji rozpaczy, ale Joel się tego trzyma. Idzie do Lacuny, przedziera się przez kolejkę i nakazuje doktorowi zająć się tym od razu. Doktor postanawia zrobić pewien wyjątek – z tego względu, że Joel dowiedział się o firmie w tak przykry sposób, chce obsłużyć go w trybie natychmiastowym. Każda para ma swoją kolekcję wspomnień. Tak i Joel i Clementine mieli, a teraz Joel musiał zebrać wszystkie do kupy i zanieść do Lacuny. Były to wspomnienia przywiązane do wszelkiego rodzaju przedmiotów. Do wszystkiego. Chodziło o wspólnie kupione płyty CD, książki, pisany pamiętnik szczególnie. W skrócie, wszystko, co w jakikolwiek sposób wiązało się z Clementine. Uzbierał tego dwa duże worki, które od razu, bez zbędnego czekania, zaniósł do Lacuny. Tam inżynierowie od razu się nim zajęli. Sporządzili najpierw mapę jego wspomnień, pokazując po kolei każdy przedmiot, a Joel musiał im przypisać jakąś wartość. Procedura szła bardzo szybko i bez problemu, co zostało od razu pochwalone przez pracowników Lacuny. Kiedy zabrano mu wszystkie przedmioty, wyjaśniono, na czym będzie polegała dalsza procedura. Mianowicie, Joel musi iść do domu, położyć się w nowej piżdżamie, która nie będzie się kojarzyła z absolutnie nikim. A kiedy zaśnie i połknie specjalną tabletkę, inżynierowie dokończą pracę. Do przyjaciół Joela zostanie wysłane ogłoszenie o jego kroku, więc będzie proszone, by nie wspominać o Clementine w jego obecności. Joel wchodzi do domu, witając się z sąsiadem na korytarzu i po raz ostatni zastanawia się, czy to dobry krok.

:, , , , , , ,

Frank Capra i George Cukor

Opublikowano 18 Lut 2010 w kategorii Reżyserzy

John Cassavetes to kolejna z nie żyjących już legend światowego kina. Zmarł przed dwudziestoma laty w wieku lat sześćdziesięciu – do grobu wpędził do alkoholizm. Był nie tylko znakomitym aktorem, ale sprawdzał się także znakomicie w roli reżysera. Pisał też scenariusze. Jako reżyser zadebiutował u schyłku lat pięćdziesiątych minionego stulecia obrazem zatytułowanym „Cienie”. Jako reżyser posiadał na swoim koncie dziewięć pełnometrażowych produkcji oraz dodatkowo dwie etiudy. Za „Kobietę pod presją” był nominowany do Oscara w kategorii najlepszego reżysera. Za „Twarze” z kolei dostał nominację do tej prestiżowej statuetki jako scenarzysta, natomiast za „Parszywą dwunastkę” – jako aktor. Zaliczany jest do grona prekursorów niezależnego kina. Słynął z metod swojej pracy na planie polegających na tym, że swoim aktorom dawał bardzo dużą swobodę, pozwalając na improwizowanie i zmiany w scenariuszu. George Cukor nie żyje od dwudziestu sześciu lat. Zmarł mając osiemdziesiąt cztery lata. Pochodził z Nowego Jorku. Jako niespełna dwudziestolatek zaczął pracować w chicagowskim teatrze na stanowisku asystenta reżysera. Już kilka lat później sam słynął z reżyserowania na Broadwayu bardzo dobrych sztuk. W kinie największą popularność przyniosła mu współpraca z Katharine Hepburn – była jego ulubioną aktorką, w jego filmach grała przez przeszło czterdzieści lat. Filmografia Cukora jest bardzo bogata. Spośród najbardziej znanych w niej pozycji wymienić można takie filmy jak „Małe kobietki”, „Filadelfijska opowieść”, „Podwójne życie”, „Urodzeni wczoraj” oraz „My fair lady”. Wszystkie te produkcje przyniosły mu nominacje do Oscara, przy czym za „My Fair Lady” otrzymał statuetkę. W swoich produkcjach najchętniej obsadzał kobiety – zdaniem niektórych wynikało to z faktu, że był on homoseksualistą.

George Cukor

:, , , , , ,

Miłość w Szkole Uczuć

Opublikowano 25 Lis 2009 w kategorii Romantyczne

32Landon uczy się do przedstawienia, a Jamie go obserwuje. Co ciekawe, widać w Landonie wyraźną zmianę charakteru. Z dni na dnie zmienia się, robi się spokojniejszy, nie interesują go wypady na chlanie, woli powiedzieć w domu, zaangażować się w przedstawienie. Jego przyjaciel wytyka mu, że od jakiegoś czasu w ogóle nie ma czasu dla prawdziwych przyjaciół. I to po części prawda, bo zaczęło zależeć mu tylko na sobie – pomaga z miłą chęcią ludziom z innej szkoły, nawet udaje mu się wytłumaczyć chłopakowi niepojętą dla niego teorię geometryczną. Jamie obserwuje go i zaczyna się nim trochę żywiej interesować. W końcu przedstawienie dochodzi do skutku, Landon naprawdę dobrze wypadł, jego matka jest pod ogromnym wrażeniem. Jednak kiedy przyjeżdża jego ojciec, trochę traci panowanie nad sobą. Na przedstawieniu Landon spontanicznie całuje Jamie w usta, co inni odczytują jako odważne posunięcie reżyserki. Przyjaciele zaczynają podejrzewać, że się w niej zakochał, więc robią jej na złość, roznosząc ośmieszające ją ulotki. Kiedy Landon je widzi, wpada w szał i bije się ze swoim przyjacielem. Potem zapłakaną Jamie odprowadza do domu. Landon i Jamie postanawiają być razem już po pierwszej randce, chociaż niedługo będą osobno. Ale jeszcze o tym nie wiedzą. Landon bardzo angażuje się w ten związek, robi wszystko, żeby Jamie czuła się szczęśliwa. Obydwoje są bardzo zakochani, jednak kiedy Jamie wypowiada mu pewną tajemnicę, mianowicie to, że jest chora na raka, Landon załamuje się. Ale po nieprzespanej nocy postanawia, że mimo wszystko dalej będzie z Jamie. Wszystkich wkoło to wzrusza, nawet jej ojca, który był dla niego dość surowy. Landon za cel w życiu postanawia spełnić jak najwięcej marzeń Jamie, zanim ta na zawsze zaśnie. I najpierw buduje jej amatorski teleskop, dzięki któremu będzie mogła zobaczyć jedną z najrzadszych gwiazd, które spadają obok Ziemi raz na jakiś czas. Potem, kiedy już ją zobaczyła, postanowił spełnić jej drugie życzenie – wziąć z nią ślub. Jamie jest szczęśliwa i taka właśnie umiera po dwóch miesiącach małżeństwa. Mimo to Landon czuje, że ona nauczyła go w życiu więcej niż wszyscy inni razem wzięci. Czuje, że jest z nim, patrzy na niego. To tak jak ona mu tłumaczyła – nie widzi jej, ale czuje. Tak jak czuje się Boga lub wiatr.

:, , , , , , , ,

Czarny charakter i film kultowy

Opublikowano 24 Lis 2009 w kategorii Świat filmu

1Czarny charakter jest pojęciem związanych z funkcjonowaniem wielu rodzajów sztuki, w tym również filmowej. Jest to osoba, której przypisane są możliwe z najgorszych cech charakteru i występuje zawsze w opozycji do bohatera pozytywnego. Niekiedy zdarza się i tak, że czarne charaktery są konstruowane w taki sposób, że od samego początku widz trzyma jednakże ich stronę – jednym z rozlicznych tego przykładów może być serial telewizyjny „Dexter”, gdzie tytułowy bohater jest seryjnym mordercą, a mimo tego to właśnie z nim sympatyzują widzowie. Nie jest przy okazji pozbawiony „ludzkich” cech. Innym razem czarne charaktery są niesamowicie wyraziste – jak chociażby Joker z filmów o perypetiach Batmana. Generalnie rzecz biorąc, czarne charaktery dzieli się na trzy grupy, a mianowicie jawne, ukryte oraz niejawne. Pamiętać przy tym jednak należy, iż jest to podział bardzo schematyczny i dosyć sztywny. Bardzo często – przy okazji rozmów na temat kinematografii – zetknąć się można z pojęciem filmu kultowego. Chociaż w społeczeństwie występuje generalnie tendencja do szufladkowania pewnych zjawisk, to na uwadze trzeba mieć fakt, iż to, co dla jednej osoby będzie filmem kultowym – dla drugiej już niekoniecznie. Filmy kultowe to bardzo specyficzna odmiana filmów. Dla pewnych odbiorców bądź tez i całych ich grup odgrywają one szalenie istotną rolę – do tego stopnia, że ludzie ci często pragną utożsamiać się z bohaterami takiej produkcji. O tym, czy dany film stanie się kultowym czy też nie decydują widzowie i ich subiektywne nastawienie. Bardzo często również dzieje się i tak, że pewne produkcje niejako na siłę są kreowane przez środki masowego przekazu jako kino kultowe. Filmy kultowe maja też to do siebie, że wraca się do nich zawsze z ogromna przyjemnością – choć czasy i trendy się zmieniają.

:, , , , , , ,