Świat filmu

Zwiastun i prapremiera

Opublikowano 16 Cze 2010 w kategorii Świat filmu

2Zwiastun to – jak sama nazwa zresztą sugeruje – coś, co zapowiada to, co nastąpi. W teorii filmu termin ten używany jest w sytuacjach, kiedy chodzi o wypromowanie jakiejś produkcji. Zwiastuny filmów fabularnych znane są także i pod innymi nazwami – mówi się o nich albo trajlery, albo zajawki (te drugie określenie ma bardziej potoczny charakter). Rzadziej używa się natomiast formy wywodzącej się z języka niemieckiego, a brzmiącej forszpan. Zwiastuny pojawiają się zawsze przed premierą filmu – zazwyczaj można zobaczyć je w telewizji, na portalach internetowych, a także w kinie przy okazji innych filmów. Stanowią one montaż zrobiony z najciekawszych urywków filmu – dość często bywa to bardzo mylące, gdyż po obejrzeniu zwiastuna widz spodziewa się czegoś naprawdę ekstra, a dostaje w zamian zwyczajną szmirę. W przypadku telewizyjnych seriali natomiast zwiastunami są tak zwane odcinki pilotowe. Prapremiera nazywana jest także przedpremierą. Bardzo często można się także spotkać w tym przypadku z takimi określeniami jak pokaz prasowy albo pokaz przedpremierowy. Zawsze ma on miejsce przed oficjalną premierą danego filmu. Nie każdy jednak może w takim zdarzeniu uczestniczyć. Pokazy takie organizowane są przez dystrybutorów określonych produkcji dla dość wąskiego, specjalistycznego grona odbiorców. A są nimi dziennikarze oraz krytycy powiązani z branżą filmowa. Prapremiery filmów zazwyczaj odbywają się w dobrych kinach w godzinach porannych. Ludzie zainteresowani tym tematem wiedza, do których kin należy dzwonić, aby dowiedzieć się o terminy projekcji. Wejść na taki pokaz można jedynie po okazaniu ważnej legitymacji prasowej. Niektóre kina – ale to raczej rzadkość, wpuszczają studentów kierunków dziennikarskich posiadających stosowne legitymacje. Na pokazach dostaje się materiały o filmie.

:, , , , , , ,

Czarny charakter i film kultowy

Opublikowano 24 Lis 2009 w kategorii Świat filmu

1Czarny charakter jest pojęciem związanych z funkcjonowaniem wielu rodzajów sztuki, w tym również filmowej. Jest to osoba, której przypisane są możliwe z najgorszych cech charakteru i występuje zawsze w opozycji do bohatera pozytywnego. Niekiedy zdarza się i tak, że czarne charaktery są konstruowane w taki sposób, że od samego początku widz trzyma jednakże ich stronę – jednym z rozlicznych tego przykładów może być serial telewizyjny „Dexter”, gdzie tytułowy bohater jest seryjnym mordercą, a mimo tego to właśnie z nim sympatyzują widzowie. Nie jest przy okazji pozbawiony „ludzkich” cech. Innym razem czarne charaktery są niesamowicie wyraziste – jak chociażby Joker z filmów o perypetiach Batmana. Generalnie rzecz biorąc, czarne charaktery dzieli się na trzy grupy, a mianowicie jawne, ukryte oraz niejawne. Pamiętać przy tym jednak należy, iż jest to podział bardzo schematyczny i dosyć sztywny. Bardzo często – przy okazji rozmów na temat kinematografii – zetknąć się można z pojęciem filmu kultowego. Chociaż w społeczeństwie występuje generalnie tendencja do szufladkowania pewnych zjawisk, to na uwadze trzeba mieć fakt, iż to, co dla jednej osoby będzie filmem kultowym – dla drugiej już niekoniecznie. Filmy kultowe to bardzo specyficzna odmiana filmów. Dla pewnych odbiorców bądź tez i całych ich grup odgrywają one szalenie istotną rolę – do tego stopnia, że ludzie ci często pragną utożsamiać się z bohaterami takiej produkcji. O tym, czy dany film stanie się kultowym czy też nie decydują widzowie i ich subiektywne nastawienie. Bardzo często również dzieje się i tak, że pewne produkcje niejako na siłę są kreowane przez środki masowego przekazu jako kino kultowe. Filmy kultowe maja też to do siebie, że wraca się do nich zawsze z ogromna przyjemnością – choć czasy i trendy się zmieniają.

:, , , , , , ,

Aspekty kina

Opublikowano 26 Paź 2009 w kategorii Świat filmu

3Półkownik to film bardzo specyficzny. Mianem tym określa się te produkcje, które na ekrany kin nie weszły z bardzo konkretnego powodu – nie pozwoliła na to bowiem cenzura. W naszym kraju w dzisiejszych czasach takie przypadki odnośnie filmów nie maja na szczęście miejsca, ale w okresie komunizmu była to nagminnie stosowana praktyka, a cenzurowano – jak wiadomo – nie tylko produkcje filmowe. Nazwa „półkownik” wzięła się stąd, iż film – zamiast trafić do dystrybucji w kinach, lądował na pólkach w magazynach. W powojennych dziejach Polski pierwszym półkownikiem został obraz zatytułowany „2 X 2 = 4”, a wyreżyserowany przez Antoniego Bohdziewicza. Dzisiaj produkcja ta liczy sobie sześćdziesiąt cztery lata. W okresie PRL-u mnóstwo filmów nie przeszło przez sito cenzuralne, wymienić w tym miejscu można chociażby tak znane tytuły jak „Ósmy dzień tygodnia”, „Przesłuchanie” czy też „Ręce do góry”. Kodeks Haysa swoją nazwę zawdzięczał Williamowi Harrisonowi Haysowi, który go spisał. Miało to miejsce w Stanach Zjednoczonych w latach trzydziestych ubiegłego stulecia i przetrwał jakieś trzydzieści lat, po czym środowisko filmowe definitywnie się z nim pożegnało. Dokument ów swoim zasięgiem obejmował sceny, jakie w produkcjach filmowych nie powinny się w ogóle znajdować. Lista tych scen jest bardzo długa, wymienić zatem można w tym miejscu kilka spośród nich. Kodeks zabraniał zatem prezentowania nagich ciał. Nie można było pokazywać również scen narodzin dzieci czy też scen, gdzie jest spożywany alkohol. Niedopuszczalne było także pokazywanie jakichkolwiek innych związków, jak pomiędzy ludźmi tej samej rasy – koniecznie kobiety i mężczyzny, zaś o czymś takim jak homoseksualizm nie było nawet mowy. Tradycyjna rodzina oraz małżeństwo zawsze musiały zostać zaprezentowane bardzo pozytywnie. Filmoznawstwo znane jest także pod takimi nazwami jak filmologia czy też wiedza o filmie. Jest to dziedzina, która swoim zasięgiem obejmuje bardzo wiele innych dziedzin, takich jak między innymi krytyka filmowa, antropologia filmu oraz historia filmowej myśli. Filmoznawstwo nie jest jednakże dziedziną, która poszczycić się może długimi tradycjami. Zaczęła się bowiem kształtować dopiero w początkach dwudziestego stulecia. Jest to także taka dyscyplina, która od samego początku swojego istnienia bardzo dynamicznie się zmieniała, wciąż pojawiają się coraz to nowe elementy wzbudzające szczególne zainteresowanie osób specjalizujących się w filmoznawstwie. W chwili obecnej dla przykładu zauważalna jest tendencja do łączenia dwóch teorii – a mianowicie filmu oraz środków masowego przekazu. Od paru lat filmoznawstwo staje się także coraz bardziej popularnym kierunkiem na wyższych uczelniach w kraju.

:, , , , , ,