Przygodowe

Ministerstwo Magii i Autor

Opublikowano 10 Lis 2009 w kategorii Przygodowe

Ministerstwo Magii znajduje się w Londynie. o jego istnieniu wiedzą tylko czarodzieje, a także premier brytyjski. Pomimo, iż instytucje te na pewnych płaszczyznach ze sobą współpracują, to w paradę sobie nie wchodzą. Generalnie rzecz biorąc, prowadzona przez mugoli w ich świecie polityka czarodziejów kompletnie nie interesuje. Pod Ministerstwo Magii podlegają departamenty. Każdy z nich zajmuje się czym innym. Liczba osób pracujących w tej instytucji jest niemożliwa do określenia. Siedziby Ministerstwa magii szukać należy pod ziemia. Dostać się tam można na kilka sposobów. Jednym z nich są budki telefoniczne, drugim – sieć Fiuu, trzecim natomiast – teleportacja. Urzędnicy, aby zmniejszyć dyskomfort wynikający z faktu pracowania pod ziemią posiadają w swoich biurach zaczarowane okna – dzięki temu mogą mieć za oknem dokładnie taki widok, jaki zechcą, włącznie z wybraną przez siebie pogodą. Auror to specjalnie przeszkolony czarodziej. Zawodowo zajmuje się on zwalczaniem czarnoksiężników, którymi dla przykładu byli śmierciożercy. Wymagania, jakie Ministerstwo Magii stawia przed kandydatami na aurorów są bardzo wysokie. Między innymi samo ukończenie Hogwartu nie wystarczy, konieczne jest również posiadanie dyplomu Uniwersytetu Aurorów. Samo szkolenie trwa kilka ładnych lat i nie należy do łatwych. Bardzo przydatne są w tej pracy rozmaite dodatkowe umiejętności, o odpowiednich predyspozycjach nawet nie wspominając. Auror liczyć się musi także z tym, że wykonywana przez niego praca niesie za sobą bardzo duże ryzyko – najlepszym tego przykładem jest Alastor Moody posiadający wskutek wykonywanych czynności ubytki fizyczne, jak dla przykładu brak oka. Marzeniem Harry’ego Pottera było właśnie zostanie aurorem. W szczególnych sytuacjach aurorom wolno stosować Zaklęcia Niewybaczalne.

:, , , , , , ,

Harry Potter

Opublikowano 21 Paź 2009 w kategorii Przygodowe

Gwardia Dumbledore’a to jedna z organizacji, jakie powstają w sadze o Harrym Potterze. Ma ona oczywiście jak najbardziej tajny charakter, a jej członkami są uczniowie Hogwartu. Pomysłodawczynią powołania do życia tego stowarzyszenia była Hermiona Granger. Uczniowie, którzy zasilili szeregi Gwardii doskonale zdawali sobie sprawę z zagrożenia, jakim jest Lord Voldemort. Chcieli zatem wiedzieć, w jaki sposób mogą się bronić przed czarną magią. Prawda jest bowiem taka, że nigdy nie mieli szczęścia do nauczycieli tego przedmiotu. A w Hogwarcie nie dzieje się dobrze – po zniknięciu Dumledore’a obowiązki dyrektora przejmuje Dolores Umbridge, ona tez naucza obrony przed czarną magia. Bazuje jednak tylko na teorii. Stosownych zaklęć członków Gwardii uczy Harry Potter. Uczniowie ci porozumiewają się ze sobą za pomocą zaczarowanych monet. W ostatniej części są ważnymi osobami walczącymi z Voldemortem. Zaklęcia Niewybaczalne były trzy, a mianowicie – Imperius, Cruciatus oraz Avada Kedavra. Czytelnicy dowiadują się o nich w czwartym tomie sagi zatytułowanym „Harry Potter i czara Ognia”. Z ich używania słynie Voldemort oraz jego poplecznicy. Stosowanie tych zaklęć jest w czarodziejskim świecie karalne. Najstraszniejszym spośród nich jest Avada Kedavra, albowiem zaklęcie te zabija i nie ma możliwości odwrócenia jego skutków. Udało się je przeżyć tylko Harry’emu Potterowi. Za pomocą zaklęcia Imperius z kolei można całkowicie podporządkować sobie jakąkolwiek żywą istotę, która zrobi wszystko, co każe jej osoba zaklęcie rzucająca. I wreszcie zostaje zaklęcie Cruciatus, za sprawą którego sprawia się niewyobrażalny ból i cierpienia. Jeżeli klątwa nie zostanie z ofiary tego zaklęcia zdjęta, zupełnie traci ona rozum oraz zmysły – tak stało się chociażby w przypadku rodziców Neville’a Longbottoma. O Insygniach Śmierci główni bohaterowie sagi o Harrym Potterze, jak też i czytelnicy, dowiadują się w ostatniej części zatytułowanej „Harry Potter i Insygnia Śmierci”. Związana jest z nimi legenda dotycząca trzech braci Peverell. Insygnia owe podarowała im sama Śmierć, ale był to z jej strony podstęp. Insygniami Śmierci były Czarna Różdżka (nazywana też dla przykładu Berłem Śmierci albo Różdżką Przeznaczenia), Kamień Wskrzeszenia oraz Peleryna Niewidka. Były to przedmioty poszukiwane przez bardzo wielu czarodziejów, albowiem posiadały ogromną moc. Osoba, której udało się posiąść te wszystkie przedmioty był Harry Potter. Pelerynę Niewidkę odziedziczył po swoim ojcu. Kamień Wskrzeszenia, który Dumbledore zapisał młodemu Potterowi w testamencie i sprytnie schował w złotym zniczu, Harry zgubił i nie chciał szukać. Nie chciał także posiadać Czarnej Różdżki, umieścił ja w grobowcu Dumbledore’a.

:, , , , , , , ,

Śmierciożercy i Dursleyowie

Opublikowano 07 Paź 2009 w kategorii Przygodowe

Śmierciożercy byli czarodziejami, którzy przeszli na stronę Lorda Voldemorta. Są oni czarodziejami czystej krwi, a czarodziejskie tradycje w ich rodach obejmują wiele pokoleń. Czarny Pan zawsze im powierza najbardziej skomplikowane zadania. Z rąk śmierciożerców śmierć poniosło bardzo wielu czarodziejów, ale nie tylko – zabijali także i mugoli. Kiedy Voldemort upadł – pod tym, jak stracił swoją moc usiłując zabić Harry’ego Pottera, bardzo wielu śmierciożerców tłumaczyło się w taki sposób, że rzucono na nich zaklęcie Imperius, więc nie wiedzieli, co czynią. Spora grupa spośród nich wówczas zginęła, wielu wylądowało zaś w Azkabanie. Po powrocie Voldemorta, który miał miejsce w części zatytułowanej „Harry Potter i Czara Ognia” większość z nich znowu poparła Czarnego Pana – przy czym spora część zrobiła to nie z poczucia lojalności, ale ze strachu. Na lewym ramieniu śmierciożercy nosili Mroczny Znak. Harry Potter – po tym, jak jego rodzice zostali zamordowani przez Lorda Voldemorta – trafił do swojego wujostwa. Jego ciotka, Petunia Dursley, była rodzoną siostrą matki Harry’ego. Jej mąż ma na imię Vernon, natomiast syn – Dursley. Cała trójka szczerze nie znosi Harry’ego i nie traktuje go jak członka rodziny. Niechęć ta jest zresztą odwzajemniona. W domu Dursleyów Harry czuje się niczym w więzieniu i zawsze, kiedy musi tam wrócić, jest bardzo smutny. Petunia i Vernon wiedzą doskonale, kim naprawdę jest Harry, ale nie wyjawiają mu na ten temat ani słowa. Uparcie twierdzą również, że jego rodzice ponieśli śmierć w wypadku samochodowym. Do chłopca odnoszą się niczym do popychadła. Magii zarówno się brzydzą, jak i boją. Kiedy Harry skończył siedemnaście lat (czyli w czarodziejskim świecie osiągnął pełnoletniość), Dursleyowie musieli uciekać przed Lordem Voldemortem, po czym słuch o nim zaginął.

:, , , , , , ,