Landom i Jamie – bohaterowie Szkoły Uczuć

Opublikowano 28 Cze 2010 w kategorii Romantyczne

12Głównym bohaterem filmu jest nastoletni Landon. Wychodzi on z rozbitej rodziny – jego ojciec zostawił ich parę lat temu, kiedy Landon uczęszczał do szkoły podstawowej. Wtedy to też bardzo się na niego ze złościł i właściwie aż do dzisiaj nie chce mieć z nim nic wspólnego. Aktualnie jest uczniem lokalnego liceum, wozi się swoim samochodem, często lubi sobie poimprezować i popić, oraz widywać się ze swoją paczką. Jest dość cyniczny i nie robi sobie nic z przyjętych zasad, często podpada w szkole, ale dziewczyny za nim bardzo przepadają, ponieważ umie z nimi rozmawiać, jest przystojny i mimo złej renomy na mieście dość inteligentny, tylko nie wykorzystuje tego. Woli pozostawać tym kim jest – wiecznie wyluzowanym nastolatkiem, którego nic nie obchodzi, który może mieć każdą dziewczynę. Jego paczka to kilku kumpli i koleżanki. Jedna z nich jest jego byłą dziewczyną, bardzo go kochała, ale on z nią skończył. Teraz między nimi nawiązuje się pewien konflikt, żadne nie chce odpuścić. Landon prowadzi spokojne, uregulowane życie, nie boi się niczego i bardzo lubi, kiedy coś się dzieje, a że dzieje się zazwyczaj coś, kiedy inni cierpią, to tak się właśnie dzieje. Jamie nie ma lekkiego życia, a to z kilku powodów. Po pierwsze, jest bardzo gorliwą dziewczyną, która nie lubi nikomu wchodzić w drogę, jest bezkonfliktowa, a to w nastoletnim społeczeństwie jest nie do przyjęcia – ludzie w tym wieku muszą być dynamiczni, wybuchowi. A ona po prostu taka nie jest. Jest wzorową uczennicą, określaną w Stanach Zjednoczonych mianem ‚geek’, jej ojciec jest surowym pastorem, a ona sama śpiewa w jego chórze. Udziela się w pozalekcyjnych zajęciach w szkole, pomaga innym, jeździ dawać do szkoły korepetycje, i tak dalej. Oczywiście ma grono swoich znajomych, jednak nie jest z nimi związana jakoś specjalnie blisko. Jest całkowitym przeciwieństwem Landona i jego wybuchowego, buntowniczego charakteru. Woli porozmawiać spokojnie, kiedy emocje opadną. Nie jest porywcza, ale za to bardzo inteligenta, ma swoje wierzenia, których nie podważa. Zapisuje w swoim specjalnym pamiętniku rzeczy, które kiedyś chciałaby osiągnąć i są to rzeczy zazwyczaj niedostępne za normalnych ludzi, jednak ona gorąco wierzy, że wszystkie marzenia, jeśli są szczere, mogą zostać zrealizowane.

:, , , , , , ,

Główni bohaterowie Zakochany bez pamięci

Opublikowano 28 Cze 2010 w kategorii Romantyczne

13Joel jest samotnym facetem, któremu niezbyt układa się w życiu towarzyskim. Jest mocno zamkniętym w sobie introwertykiem, który mieszka sam, nie ma zbyt wielu przyjaciół, nie lubi przebywać wśród ludzi. Jego ostatnia dziewczyna Naomi wyprarowadziła się i został kompletnie sam. Miło ją wspomina, choć było też momentów, które bardzo zachwiały jego zauroczenie. Ma tylko dwójkę bliskich przyjaciół, nieco pokręcone małżeństwo, które gustuje w paleniu jointów, jeżdżeniu po pijaku i takie tam. Joel jednak nie preferuje takich imprez – na każdym zlocie, gdzie jest sporo ludzi, siedzi cicho, zamknięty w sobie, niewiele opowiada o swoim życiu, woli raczej słuchać, chociaż skrycie uważa też, że ciągłe gadanie niekoniecznie musi być porozumiewaniem się. Pewnego dnia wybiera się z przyjaciółmi na wypad plażowy do Montak. Jest zimno, śnieg jeszcze do końca nie stopniał, ale zgodził się jechać. Miało być nudno, standardowo, jak zawsze podczas takich zjazdów. Jednak jedno wydarzenie miało zmienić jego życie raz na zawsze, chociaż oczywiście jeszcze o tym nie wiedział. To właśnie tam, na tym zjeździe, obserwując pewną dziewczynę, wpadł jej w oko. A na imię miała ona Clementine. Zapowiadał się naprawdę udany związek. Clementine jest bardzo wybuchową dziewczyną z Nowego Jorku. Co jakiś czas lubi kolorować sobie włosy niestandardowymi barwami. Uchodzi za dziewczynę o lekkim podejściu do życia, która nie przejmuje się zbyt wieloma sprawami. Od kilku długich lat pracuje dość ciężko w księgarni, gdzie właśnie poznała Joela. To znaczy widywała go, ale nie miała odwagi nigdy podejść, więc tylko go obserwowała. Poznała go dopiero w Montak, gdzie zorientowała się, że to jej stały klient. Ma własną filozofię, mieszka sama, jest narwana, nieco neurotyczna, pełno w niej niespójnych myśli i uczuć. Prawdziwy dynamit uczuć i myśli. Dodatkowo jest bardzo wyczulona na punkcie swojego imienia, ponieważ bardzo dużo osób wykorzystywało jej do strojenia sobie dowcipów na ten temat. Bardzo lubi wymyślać określenia związane z kolorami, cechuje ją impulsywnośc. Ubiera się równie niestandardowo, jak farbuje włosy, ale to tylko zwiększa jej niezwykłość. Jest zdecydowanie ponad przyziemnymi sprawami, bardzo lubi rozmawiać o pierdółkach, ceni sobie akcję i kiedy coś się dzieje. Marzy skrycie o dziecku, które będzie zresztą przyczyną kłótni z Joelem.

:, , , , , , ,

Krzyk i ptaki

Opublikowano 28 Cze 2010 w kategorii Horrory

31Krzyk i jest przerażająca jak maska Michaela Myersa z Halloween. Krzyk jest kultowym filmem wyreżyserowanym przez Wes Cravena w 1996 roku. Zalicza się go do kina grozy. Wcześniej reżyser pracował nad częściami Koszmaru z ulicy Wiązów, gdzie jak w Krzyku osobiście zagrał woźnego. Początkowo film miał się nazywać Straszny film, ale porzucono ten pomysł na rzecz dzieła malarza Edvarda Muncha. Mamy jeszcze dwie części Krzyku, tzw. sequele, a także parodię filmu, którą dokonał Keenen Ivory Wayans w komedii zatytułowanej właśnie Straszny film. Akcja filmu zaczyna się od zabójstwa Casey i Steve’a przez, tzw. Ghostface. Kolejną jego ofiarą ma być Sidney, której matka zginęła z rąk mordercy rok wcześniej. Razem z bohaterami uciekamy przed mordercą, a zarazem staramy się odgadnąć, kim jest zabójca. Odpowiedź dostajemy dopiero na końcu horroru. Głównymi bohaterami są: Sidney Prescott – Neve Campbell, szeryf Dwight ‚Dewey’ Riley – David Arquette, Gale Weathers – Courteney Cox, Stuart ‚Stu’ Macher – Matthew Lillard, Casey Becker – Drew Barrymore, Tatum Riley – Rose McGowan. Ptaki wyreżyserował geniusz kina grozy – Alfred Hitchcock w 1963 roku. Motywy w filmie zostały zaczerpnięte z opowiadania Daphne du Maurier o tej samej nazwie, co horror. Ptaki zostały nominowane do Oscara, a odtwórczyni głównej roli Melanie Daniels – Tippi Hedren dostała Złoty Glob w 1964 roku. Akcja filmu zaczyna się od rozmowy Melanie z prawnikiem Mitchem Brannerem w sklepie zoologicznym, gdzie kupuje papużki nierozłączki. Bohaterka zawozi prezent Brennerowi do nadmorskiego miasteczka Bodega Bay. Początkiem dziwnych wydarzeń jest zaatakowanie Melanie przez mewę. Te sporadyczne przypadki doprowadzają do inwazji ptaków na ludzi. Ginie mnóstwo osób, ludzie muszą walczyć o życie, w miasteczku wybucha panika. Wraz z tragedią obserwujemy rodzące się uczucie między Mitchem a Melanie. W filmie mogliśmy zobaczyć Roda Taylora, Jessice Tandy, Suzanne Pleshette, Veronice Cartwright, Ethel Griffies, Charlesa McGrawa, Rutha McDevitta oraz Darlene Conley.

:, , , , , , , ,

Zakochany bez pamięci

Opublikowano 25 Cze 2010 w kategorii Romantyczne

23Każdy związek napotyka trudności wynikające z różnicy charakterów. Tak właśnie było też w przypadku Joela i Clemetine. Tak jak zazwyczaj to bywa, tak i oni zaczynali się coraz częściej kłócić, co wynikało z braku porozumienia, braku wolnej przestrzeni dla siebie. Na początku były to zwyczajne delikatne kłótnie, które kończyły się dość szybko, jednak i tak w ich trakcie zdążyło się powiedzieć wiele przykrych rzeczy, które będą bolały jeszcze długo po jej zakończeniu. Pewnego dnia Clementine przyjeżdża podpita do domu, zadrapała wcześniej samochód Joela. Zaczyna się z niego nabijać, a on wytyka jej, że zachowuje się jak pierwsza lepsza prostytutka. Ta bierze swoje rzeczy i wychodzi z domu. Joel początkowo chce ją odwieźć do domu, ale ta się nie zgadza i wychodzi. Joel kilka dni później chce się z nią pogodzić, ale nie wie, że Clementine pod wpływem impulsu skorzystała z usługi pewnej firmy, która zajmuje się nietypowymi zleceniami. Kiedy Joeal kupuje jej wisiorek i idzie jej go dać, widzi, że całuje się z jakimś młodym chłopakiem, którego nigdy wcześniej nie widział na oczy, a ona zachowuje się tak, jakby nie znała go w ogóle. Idzie do swoich przyjaciół i wylewa wszystkie gorzkie żale. Oni widząc jak cierpi, mówią mu, że wiedzą, dlaczego ona się tak nie zachowuje. Joel trafia do firmy o nazwie Lacuna. Jest to nietypowa firma,która zajmuje się jeszcze bardziej nietypowymi zleceniami. Joel dowiaduje się, że tutaj Clementine poddała się pewnej operacji, polegającej na usuwaniu przykrych wspomnień. I oczywiście usunęła Joela, wszystko cokolwiek się z nim jej kojarzyło. Joel spotyka się z głównym doktorem, który tłumaczy mu, że nie może pokazywać akt, ponieważ są poufne, ale może go zapewnić, że taka operacja jest jak najbardziej wykonalna, a Clementine się jej poddała, ponieważ nie czuła się szczęśliwa w tym związku i postanowiła iść dalej. Oni jej to tylko umożliwili. Joel jest w ogromnej rozterce, nie wie, co ze sobą zrobić, zastanawia się, kombinuje, główkuje. Aż w końcu poddaje się impulsowi, który nakazywał mu zrobić to, co Clementine, czyli poddać się operacji usuwania wspomnień. To dość drastyczna decyzja, podjęta pod wpływem emocji rozpaczy, ale Joel się tego trzyma. Idzie do Lacuny, przedziera się przez kolejkę i nakazuje doktorowi zająć się tym od razu. Doktor postanawia zrobić pewien wyjątek – z tego względu, że Joel dowiedział się o firmie w tak przykry sposób, chce obsłużyć go w trybie natychmiastowym. Każda para ma swoją kolekcję wspomnień. Tak i Joel i Clementine mieli, a teraz Joel musiał zebrać wszystkie do kupy i zanieść do Lacuny. Były to wspomnienia przywiązane do wszelkiego rodzaju przedmiotów. Do wszystkiego. Chodziło o wspólnie kupione płyty CD, książki, pisany pamiętnik szczególnie. W skrócie, wszystko, co w jakikolwiek sposób wiązało się z Clementine. Uzbierał tego dwa duże worki, które od razu, bez zbędnego czekania, zaniósł do Lacuny. Tam inżynierowie od razu się nim zajęli. Sporządzili najpierw mapę jego wspomnień, pokazując po kolei każdy przedmiot, a Joel musiał im przypisać jakąś wartość. Procedura szła bardzo szybko i bez problemu, co zostało od razu pochwalone przez pracowników Lacuny. Kiedy zabrano mu wszystkie przedmioty, wyjaśniono, na czym będzie polegała dalsza procedura. Mianowicie, Joel musi iść do domu, położyć się w nowej piżdżamie, która nie będzie się kojarzyła z absolutnie nikim. A kiedy zaśnie i połknie specjalną tabletkę, inżynierowie dokończą pracę. Do przyjaciół Joela zostanie wysłane ogłoszenie o jego kroku, więc będzie proszone, by nie wspominać o Clementine w jego obecności. Joel wchodzi do domu, witając się z sąsiadem na korytarzu i po raz ostatni zastanawia się, czy to dobry krok.

:, , , , , , ,